Podczas wejścia na nowy kraj lub kanał sprzedaży liczba pozycji w katalogu tarcz hamulcowych nie jest im większa, tym lepsza. Jednoczesne wprowadzenie dużej liczby nieweryfikowanych numerów części zajmuje środki finansowe, przestrzeń magazynową i zasoby zarządzania, natomiast zbyt wąski katalog nie umożliwia sfinalizowania transakcji przez dystrybutorów. Rozsądny początkowy zakres powinien wynikać z lokalnej struktury pojazdów, kanałów klientów oraz możliwości uzupełniania zapasów i być budowany etapami.
1. Najpierw zdefiniuj „rynku”, zanim będziesz żądał pełnego katalogu
Określ kraj lub region, samochody osobowe lub ciężarowe, przedział wieku pojazdów, kanały sprzedaży, przedziały cenowe oraz typy klientów. hurtownie krajowe, serwisy miejskie, floty oraz e-sklepy wymagają różnego stopnia szczegółowości dotyczącej modeli pojazdów. Sformułuj cele jako weryfikowalny zakres biznesowy, aby uniknąć sytuacji, w której dostawca zastąpi analizę rynku jednym globalnym katalogiem.
2. Zbierz dowody na lokalne zapotrzebowanie
Można wykorzystać legalnie uzyskane dane dotyczące liczby pojazdów w eksploatacji lub rejestracji, istniejące zapisy sprzedaży, zapytania, opinie z sektora serwisowego, braki w katalogach konkurencji oraz listy zakupów klientów. Zapisuj datę, region oraz definicję pojazdów danych – nie utożsamiaj bezpośrednio sprzedaży nowych pojazdów z zapotrzebowaniem na tarcze hamulcowe po sprzedaży. Gdy nie ma wiarygodnych danych ilościowych, należy podać założenia i sprawdzić je przy małych partiach.
3. Stwórz kontrolowany tabelę modeli pojazdów i numerów krytycznych
Do każdego wewnętrznego SKU przypisz markę, model, rok produkcji lub platformę, oś, system hamulcowy, odniesienie OE, FMSI lub inne legalne odniesienia oraz numer części dostawcy. FMSI standaryzuje numery części, tworząc wspólny język dla rynku części zamiennych, ale żaden numer odniesienia nie może samodzielnie zastąpić weryfikacji rozmiaru, konfiguracji i dopasowania. Korzystaj z katalogów dostępnych z uprawnieniami i zachowuj informacje o źródle oraz datie weryfikacji.
4. Wybierz pierwsze SKU na podstawie poziomów zapotrzebowania
Kandydatów na SKU można podzielić na:
- Kategoria A – kluczowe:Silne dowody na zapotrzebowanie, częste zapytania z kanałów sprzedaży, priorytet w uzupełnianiu zapasów;
- Kategoria B – objęcie:Pomaga dealerom osiągnąć pełne objęcie serią, ale przewiduje się wolniejszy obrót.;
- Kategoria C – test sprzedaży:Dane są ograniczone; weryfikacja przeprowadzana jest w kontrolowanej ilości.;
- Do potwierdzenia:Wymagania dotyczące dopasowania, wersji lub rynku nie zostały jeszcze ustalone, więc zamówienia nie są realizowane w tym momencie.
Kategorie powinny być regularnie aktualizowane na podstawie danych sprzedaży i braków towaru, a nie pozostawać stałe na zawsze.
5. Zapobieganie wielokrotnemu rejestrowaniu podobnych elementów
Wiele numerów referencyjnych może odpowiadać temu samemu kandydatowi na element, a ten sam kształt może nie nadawać się do połączenia ze względu na różnicę grubości, akcesoriów, czujników, materiału lub położenia osi. Jako klucz główny należy używać wewnętrznego SKU, a numery zewnętrzne przechowywać w tabeli typu wiele-do-wielu. Przed połączeniem konieczna jest weryfikacja różnic technicznych przez wykwalifikowany personel – nie wolno dzielić zapasów tylko dlatego, że zdjęcia są podobne lub numer znajduje się w jakiejś tablicy korelacyjnej.
6. Jednoczesne planowanie wersji produktu, składu i opakowania
Jeden element może mieć kilka wersji dostosowanych do różnych rynków docelowych, wymagań wydajnościowych, marek oraz jednostek sprzedaży. Katalog powinien rozróżniać główną wersję produktu, opcje materiałowe, wersje rynkowe oraz wersje opakowania. Jeśli różnice wpływają na zakupy, zapasy lub sprzedaż, muszą istnieć oddzielne, kontrolowane wersje, a nie tylko być odnotowane w uwagach.
7. Określanie liczby pierwszych zamówień na podstawie struktury zapasów
Pierwsze zamówienia powinny być planowane z uwzględnieniem priorytetu SKU, ilości minimalnej do zamówienia, czasu produkcji, czasu transportu morskiego i procedur celnych, pożądanego poziomu usług, magazynowania oraz dostępności finansowania. Dla kluczowych SKU można ustalić wyższe zapasy bezpieczeństwa, natomiast w przypadku SKU testowych należy kontrolować ryzyko. Gdy przestrzeń w kontenerze jest niewystarczająca lub nadmierna, nie należy prostownie zmieniać ilości wszystkich pozycji – należy najpierw chronić te produkty, które są najważniejsze, oraz te o dłuższym cyklu uzupełniania zapasów.
8. Ustanowienie procesu danych dla aktualizacji katalogu
Należy określić, kto może dodawać nowe produkty, kto je sprawdza, kto je publikuje oraz kiedy wycofywać stare wersje. Przy każdej zmianie należy zachować informacje o źródle, datie, osoby dokonującej zmiany oraz uzasadnieniu. Katalogi sprzedaży, zamówienia zakupowe, etykiety magazynowe oraz dane z witryny internetowej powinny pochodzić z jednego kontrolowanego źródła głównego, aby uniknąć sytuacji, w której poszczególne działy utrzymują różne kopie w formacie Excel.
9. Rozszerzanie krok po kroku, a nie jednorazowo
Po opublikowaniu pierwszej serii katalogu należy monitorować stopień pokrycia zapytań o produkty, liczby sfinalizowanych transakcji, szybkość obrotu towarem, braki na stanie, zwroty oraz problemy z dopasowaniem produktów. W drugim etapie należy priorytetowo dodawać modele, dotyczące których istnieją wyraźne dowody na ich utratę, a nie dążyć tylko do zwiększenia liczby pozycji w katalogu. Jakość katalogu zależy od dokładności, dostępności towaru oraz szybkości aktualizacji, a nie tylko od ogólnej liczby SKU.
Przygotowanie projektu katalogu dla nowych rynków
Po uporządkowaniu listy krajów docelowych, kanałów dystrybucji, modeli samochodów, dostępnych danych sprzedażowych oraz budżetu na pierwsze zamówienie, można przejrzeć katalogszczękików hamulcowych firmy Baotaioraz poprzezformularz zamówieńkomunikację. Ostateczne SKU, dopasowanie, materiały, opakowanie oraz struktura zapasów powinny być ustalone na podstawie danych klienta, dokumentacji autoryzacyjnej, weryfikacji technicznej oraz uzgodnień obu stron.
