Dwie chińskie fabryki okładzin hamulcowych mogą zaoferować zupełnie różne ceny za ten sam numer referencyjny – różnica może być znaczna. Różnica ta niekoniecznie oznacza, że tańsza oferta jest gorszej jakości, ani że droższa automatycznie jest lepsza; częściej wynika to z tego, że obie strony rozumieją inaczej wersję produktu, akcesoria, opakowanie, testy oraz warunki handlowe. Zamawiający powinien najpierw uzgodnić zakres cen, a dopiero potem omawiać kwoty.
1. Najpierw upewnij się, że porównujesz ten sam typ i konfigurację okładziny
Oznaczenia OE, FMSI lub numery kryżowe dostawcy pomagają jedynie w identyfikacji kandydatów na produkty, ale nie gwarantują automatycznie, że wszystkie wymiary, podkładki, przewody alarmowe przed zużyciem, elementy dämpfujące, sprężyny zaciskowe oraz inne akcesoria są identyczne. Formularz zapytania o cenę powinien zawierać SKU klienta, numer referencyjny, kluczowe wymiary, pozycję osi, konfigurację akcesoriów oraz zakres modeli, do których okładzina jest przeznaczona, a pozycje jeszcze niepotwierdzone należy oznaczyć jako do sprawdzenia.
2. Wybór materiału ścierającego wpływa na bazę kosztów
Ten sam typ okładziny może mieć różne opcje materiałów ścierających. System surowców, cele wydajnościowe, wymagania rynku docelowego, zakres weryfikacji oraz wielkość zamówienia wpływają na koszty. Używanie jedynie ogólnych nazw takich jak ceramika, niskometaliczna czy bezmiedziana nie pozwala na stworzenie porównywalnych ofert; należy poprosić dostawcę o podanie uzasadnienia ceny w formie kontrolowanego wewnętrznego schematu oraz potwierdzenie, że ten schemat jest zgodny z prototypem oraz produkcją seryjną.
3. Akcesoria muszą być wymienione pojedynczo
Niektóre oferty obejmują tylko samą okładzinę hamulcową, podczas gdy inne zawierają elementy dämpfujące, czujniki, sprężyny zaciskowe, śruby lub akcesoria montażowe. Materiał, ilość, sposób montażu oraz źródło zakupu akcesoriów wpływają na cenę jednostkową. Zaleca się umieszczenie pola na akcesoria obok każdego SKU, zamiast pisać na końcu całej oferty jedynie „z akcesoriami”.
4. Opakowanie marki własnej nie stanowi stałej opłaty
Koloryzowane pudełka, etykiety, kody kreskowe, instrukcje obsługi, foliowanie, podkładki wewnętrzne oraz opakowania zewnętrzne mogą wymagać osobnych minimalnych ilości zamówienia oraz kosztów przygotowania lub aktualizacji projektów graficznych. Zamówienia z wieloma SKU wiążą się dodatkowo z kosztami sortowania, naklejania etykiet, utylizacji nadmiaru materiału oraz strat spowodowanych małymi ilościami pakowania. Podczas porównywania należy wskazać jednostkę sprzedaży, liczbę sztuk w opakowaniu, oznaczenia na opakowaniu, osoby odpowiedzialne za projekt, minimalną ilość materiałów pakujących oraz sposób postępowania z nadwyżkami opakowań. Pełniejsze informacje na temat procedur przygotowawczych można znaleźć wSpis pakowania i śledzenia produktów pod własną marką.
5. Koszty testów i dokumentacji zależą od zakresu projektu
Raporty testowe, zatwierdzenie produktu, laboratoria wybrane przez klienta, wysyłka próbek oraz ponowne testy mogą być naliczane oddzielnie lub rozłożone między poszczególne elementy po osiągnięciu określonej liczby sztuk. Zamawiający powinien potwierdzić, do jakiego typu elementów, wersji materiału i rynku docelowego odnoszą się raporty, aby uniknąć płacenia za dokumenty niepotrzebne dla danego projektu. Certyfikaty systemów zarządzania również nie mogą zastąpić dowodów testowych wymaganych dla konkretnych produktów lub projektów.
6. Minimalna ilość zamówienia i struktura zamówienia wpływają na cenę całego zestawu
Jedno duże SKU w dużych ilościach oraz setki małych SKU – nawet przy tej samej łącznej liczbie zestawów – wymagają różnego obciążenia pracą przy zmianie linii produkcyjnych, pobieraniu materiałów, naklejaniu etykiet, pakowaniu i kontroli jakości. Podczas porównywania ofert należy używać tych samych liczb SKU, liczby sztuk w każdym SKU oraz przewidywanej rocznej potrzeby. Jeśli dostawca podaje cenę za całą partię, należy ustalić minimalną ilość dla każdego SKU oraz cenę za uzupełnienie zamówienia.
7. Różne warunki handlowe uniemożliwiają bezpośrednie porównanie cen fabrycznych
Oferty typu EXW, FOB, CIF itp. obejmują różne koszty i obowiązki. Departament Handlu Stanów Zjednoczonych na stronie Trade.gov opisuje koszty dostawy jako cenę towaru, ubezpieczenie, fracht, cła i inne opłaty. Realne stawki podatkowe, oceny wartości oraz koszty muszą zostać potwierdzone przez cło kraju docelowego, biuro celne oraz aktualnego przewoźnika. W formularzu zamówienia należy oddzielnie wymienić port wyjścia, lokalne koszty, transport morski, ubezpieczenie, koszty w porcie docelowym oraz podatki importowe, zamiast umieszczać ceny różnych warunków handlowych w jednej kolumnie w celu porównania.
Stworzenie tabeli porównawczej ofert
Zaleca się, aby dla każdego SKU wymieniono co najmniej: wersję produktu i materiałów, akcesoria, oznaczenie marki, opakowanie, dokumentację testową, próbki, MOQ, termin dostawy, warunki handlowe, okres ważności oferty oraz wyjątki. Następnie należy oddzielnie obliczyć koszty jednorazowe, koszt jednego zestawu produktu oraz szacowany koszt końcowy. W przypadku pozycji, których nie można potwierdzić, nie należy wpisywać zera – należy je oznaczyć jako „do wyceny” lub „nie objęte”.
Potwierdź z fabryką granice oferty.
Po uporządkowaniu listy SKU, rynków docelowych, wymagań dotyczących materiałów i właściwości, akcesoriów oraz wersji opakowań, można przystąpić do dalszych działań.Formularz zamówieńZłożyć lub dowiedzieć się więcej o BaotaiUsługi OEM i marek własnych。BaoTai może omawiać rozwiązania produktowe i produkcyjne w oparciu o ustalone granice projektu; ostateczna cena, dokumentacja oraz warunki dostawy są określane na podstawie szczegółów konkretnego projektu oraz pisemnej zgody obu stron.
