Bij grootschalige aankoop van brake-pads willen importeurs vaak tientallen tot honderden SKU's in één lading mengen om meer automodellen te dekken en voorraden onder controle te houden. Mengen betekent echter niet dat elke artikelcode in de kleinste mogelijke hoeveelheid in dezelfde container wordt geplaatst. Een goede oplossing houdt rekening met SKU-prioriteiten, productieminimale bestelhoeveelheden, verpakkingsgrootte, ladinggewicht, verpakkingsvolgorde en sortering bij levering.
1. Verdeel eerst de SKU's naar commerciële doeleinden
Het is aan te raden de lijst op te delen in vier groepen: kernproducten, aanvullende producten, producten voor testverkoop en producten die nog moeten worden bevestigd. Kern-SKU's moeten eerst voldoen aan de veiligheidsvoorraad; aanvullende SKU's dienen ter dekking van het assortiment; voor producten in testverkoop wordt een beperkt aantal vastgesteld; referentienummers of producten waarvan de compatibiliteit nog niet is gecontroleerd, mogen niet zomaar besteld worden om de container te vullen. Elke SKU moet een uniek interne nummer hebben, en er moet een relatie worden onderhouden tussen OE-, FMSI- en leveranciersnummers.
2. Onderscheid tussen fabrieks-MOQ en verpakkings-MOQ
De productieminimale bestelhoeveelheid kan afhangen van materiaalbatchen, persproces-efficiëntie en wisseling van productielijnen, terwijl de verpakkings-MOQ kan worden bepaald door de afdruk op kleurdoosjes, labels en buitenverpakkingen. De twee zijn niet altijd hetzelfde. Tijdens het aanvragen van prijzen moeten de product-MOQ per SKU, de samenvoegingsvoorwaarden per formulering, de merkverpakkings-MOQ en de oplossingen bij onvoldoende hoeveelheid apart worden genoteerd, zodat er geen verkeerde indruk ontstaat dat ‘de volledige lading een bepaalde hoeveelheid moet bereiken’ betekent dat alle SKU’s naar believen kunnen worden opgedeeld.
3. Maak een verpakkingsmodel met gegevens op containerniveau
De containerbevattingsgraad kan niet alleen worden geschat op basis van het aantal sets. Er zijn minimaal nodig: het netto gewicht per set per SKU, de afmetingen van de verkooppakking, het aantal sets per container, de afmetingen van de buitenverpakking, het bruto gewicht en het aantal containers. Het systeem moet op basis van deze gegevens het totale volume en het totale bruto gewicht berekenen, en rekening houden met de invloed van pallets, vullingmateriaal en bevestigingsmaterialen. Brake-pads voor verschillende automodellen verschillen sterk in gewicht; het volume kan eerder de gewichtslimiet bereiken dan het gewicht zelf.
4. Zorg dat de verpakkingsoplossing uitvoerbaar is, niet alleen mooi in een tabel
De verpakkingsmedewerkers moeten duidelijk hebben hoeveel dozen er per SKU nodig zijn, het bereik van de doosnummers, de pallets of gebieden, de volgorde van het laden en de regels voor labels. Zware dozen, gemakkelijk verpletterbaar verpakkingsmateriaal en de volgorde van het lossen moeten worden beoordeeld door gekwalificeerde verpakkings- en logistieke medewerkers. De CTU Code, zoals beschreven door UNECE, is een niet-verplicht wereldwijd praktijkrichtlijn die gezamenlijk is uitgegeven door IMO, ILO en UNECE en betrekking heeft op het laden van containers, de verdeling en bevestiging van goederen; de daadwerkelijke aanpak moet nog steeds voldoen aan de vereisten van de vervoerder, de route en de lokale regelgeving.
5. Verantwoordelijkheid voor correcte omgang met gewicht en VGM
Gebruik nooit het theoretische nettogewicht van het product in plaats van het totale gewicht na verpakking. Volgens IMO vereist het SOLAS-kader dat het totale gewicht van de verpakte container wordt geverifieerd, en is de verzender verantwoordelijk om het VGM volgens de voorschriften te verstrekken en door te geven; containers zonder tijdig verkregen VGM mogen mogelijk niet aan boord worden genomen. In contracten en operationele procedures moet duidelijk worden wie de verzender op de transportdocumenten is, wie het gewicht bepaalt, welke goedgekeurde methoden worden gebruikt en wanneer dit moet worden ingediend.
6. De verpakkingslijst moet toestaan dat de ontvangst wordt gecontroleerd
Facturen, verpakkingslijsten, dooslabels en bestelbonnen moeten dezelfde SKU’s en eenheden voor de hoeveelheid gebruiken. Het wordt aanbevolen dat de verpakkingslijst de volgende informatie bevat: klantskuu, leveranciersartikelnummer, productbeschrijving, aantal per doos, aantal dozen, totaal aantal sets, nettogewicht, brutogewicht, volume, doosnummer en palletnummer. Vergelijk vóór verzending de definitieve verpakkingsgegevens lineair met de bestelling, en controleer niet alleen het totale aantal dozen.
7. Ontwerp labels van tevoren voor sortering bij aankomst
Als het magazijn de dozen individueel moet openen om de SKU te kennen, kan de besparing op verzendkosten door gemengde verpakking worden gecompenseerd door de kosten bij ontvangst. Op de buitenverpakking moeten ten minste, zoals afgesproken tussen beide partijen, scannbare of leesbare SKU’s, hoeveelheden, lotnummers en doosnummers staan; bij gemengde palletverpakking moet er een gedetailleerde lijst per pallet worden bijgevoegd. De inhoud en het formaat van barcodes moeten vóór massaproductie worden getest, en men kan zich niet alleen richten op het uiterlijk van de labels.
8. Voeg geen langzaam verkopende voorraden toe om de dozen te vullen
Wanneer er nog ruimte is in de container, kan men overwegen om meer kernproducten op te nemen, lading te combineren, de verzendfrequentie aan te passen of het totale kostenplaatje te accepteren wanneer de ruimte niet volledig wordt benut. Een volle container is geen afzonderlijk doel; ook kapitaalvoorraden, opslagkosten, risico’s op overbestellingen en uitverkoop moeten worden meegenomen in de besluitvorming.
Voorbereiden van de lijst voor gemengde inkoop
U kunt eerst de prioriteit van de SKU's ordenen, het aantal per SKU, de verpakking voor verkoop, de totale gewenste hoeveelheid en de gewenste handelsvoorwaarden vaststellen, en vervolgens viaAanvraagformulier voor inkoopInleveren. Van BaotaiCatalogus van remblokkenKan worden gebruikt om het bereik van de materiaalnummers in eerste instantie te ordenen; de uiteindelijke specificaties zoals passendheid, MOQ, verpakkingseisen, gewicht, en regelingen voor loading en transport worden bepaald op basis van de specifieke projecten en bevestigd door de betreffende verantwoordelijke partijen.
