Fren padları toplu olarak satın alındığında, ithalatçılar araç modellerini genişletmek ve stokları kontrol altında tutmak amacıyla aynı sevkiyatta onlarca ila yüzlerce SKU bir araya getirmek isterler. Ancak bu işlem, her bir malzeme kodu için en düşük miktar sipariş edilip hepsinin tek bir konteynere konulması anlamına gelmez. Mantıklı bir çözüm, SKU öncelikleri, üretim için minimum sipariş miktarı, ambalaj hacmi, mal ağırlığı, paketleme sırası ve varışta sınıflandırma gibi faktörleri aynı anda göz önünde bulundurmalıdır.
1. Önce SKU'ları ticari kullanım amaçlarına göre gruplandırın
Listeyi temel sürekli satılanlar, tamamlayıcı kapsama sağlayanlar, deneme amaçlı olanlar ve henüz onaylanmamışlar olmak üzere dört gruba ayırmak önerilir. Temel SKU'lar öncelikle güvenlik stoklarını karşılamalı; tamamlayıcı SKU'lar katalog kapsamını sağlamak için kullanılmalı; deneme SKU'ları için sınırlı sayıda stok ayrılmalı; referans numaraları veya uyumluluğu henüz doğrulanmamış öğeler, konteyner doldurmak amacıyla doğrudan sipariş edilmemelidir. Her SKU için benzersiz bir iç numara saklanmalı ve OE, FMSI ile tedarikçi numaraları arasındaki ilişkiler takip edilmelidir.
2. Fabrika MOQ'su ile paketleme MOQ'sunu ayırt edin
Üretim için minimum sipariş miktarı, malzeme partilerinden, presleme işlemlerinden ve hat değiştirme verimliliğinden etkilenebilirken, paketleme için minimum miktar renkli kutular, etiketler ve dış ambalaj baskısından kaynaklanabilir. Bu iki değer mutlaka aynı olmayabilir. Fiyat teklifi istenirken her SKU için ürünün minimum sipariş miktarı, her formülasyon için birleştirme koşulları, marka ambalajının minimum miktarı ve bu miktarın altında kalındığında uygulanacak çözümler ayrı ayrı kaydedilmelidir; böylece 'tüm siparişin belirli bir miktarı karşılaması' durumunun tüm SKU'ların keyfi olarak bölünebileceği şeklinde yanlış anlaşılması önlenir.
3. Konteyner seviyesindeki verilerle paketleme modeli oluşturun
Konteyner kullanım oranı sadece paket sayısıyla tahmin edilemez. En azından her SKU için her paketin net ağırlığı, satış ambalajının boyutları, her konteynerdeki paket sayısı, dış ambalajın boyutları, brüt ağırlık ve toplam konteyner sayısı gereklidir. Sistem bu alanlardan toplam hacim ve brüt ağırlığı hesaplamalı ve paletlerin, destek malzemelerinin ve sabitleme malzemelerinin etkisini de dikkate almalıdır. Farklı araç modellerine ait fren padlarının ağırlıkları oldukça farklı olabilir ve hacim dolmadan önce ağırlık sınırına yaklaşılabilir.
4. Paketleme stratejisinin sadece görsel olarak iyi görünmekten ziyade uygulanabilir olmasını sağlayın
Paketleme personeli, her SKU için kutu sayısını, kutu numarası aralığını, palet veya bölgeyi, yükleme sırasını ve etiketleme kurallarını net bir şekilde belirlemelidir. Ağır kutular, kolay ezilen paketler ve boşaltma sırası, yetkin paketleme ve lojistik personeli tarafından değerlendirilmelidir. UNECE tarafından tanıtılan CTU Kodu, IMO, ILO ve UNECE’nin ortaklaşa yayınladığı zorunlu olmayan küresel uygulama kılavuzudur ve konteyner yüklemesi, yük dağılımı ve sabitlenmesini kapsar; gerçek uygulamalar yine de taşıyıcı, rota ve yerel geçerli gerekliliklere uygun olmalıdır.
5. Ağırlık ve VGM ile ilgili doğru işlemler
Teorik ürün brüt ağırlığını, paketlendikten sonraki toplam ağırlığın yerine kullanmayın. IMO’ya göre, SOLAS çerçevesi paketlendikten sonraki konteynerlerin toplam ağırlığının doğrulanmasını gerektirir ve gönderici, belirlenen kurallara uygun olarak VGM’yi sağlamak ve iletmekle yükümlüdür; zamanında VGM alınamayan konteynerler gemiye yüklenemeyebilir. Sözleşme ve işlem akışlarında, taşıma belgelerindeki göndericinin kim olduğu, ağırlığın kim tarafından ölçüldüğü, hangi onaylanmış yöntemin kullanıldığı ve ne zaman teslim edileceği açıkça belirtilmelidir.
6. Paketleme listesinin teslimat kontrolünü destekleyebilmesi
Fatura, paketleme listesi, kutu etiketleri ve satın alma siparişleri aynı SKU ve miktar birimlerini kullanmalıdır. Paketleme listesinin şunları içermesi önerilir: Müşteri SKU’su, tedarikçi malzeme numarası, ürün açıklaması, her kutudaki miktar, kutu sayısı, toplam set sayısı, brüt ağırlık, net ağırlık, hacim, kutu numarası ve palet numarası. Sevkiyat öncesinde nihai paketleme verileri siparişlerle satır satır karşılaştırılmalı, sadece toplam kutu sayısı kontrol edilmemelidir.
7. Gelen malların sınıflandırılması için önceden etiket tasarımı
Eğer depo, SKU’yu öğrenmek için her kutuyu açmak zorunda kalıyorsa, karışık yüklemeyle elde edilen nakliye tasarrufu, alım maliyetleri tarafından telafi edilebilir. Dış kutular en azından tarafların anlaşması doğrultusunda taranabilir veya okunabilir SKU, miktar, parti numarası ve kutu numarasını göstermelidir; palet üzerinde karışık yükleme yapılıyorsa, palet seviyesinde detaylar eklenmelidir. Barkod içeriği ve formatı seri üretimden önce doğrulanmalı, sadece etiketin görünümüne bakılmamalıdır.
8. Dolu göndermek amacıyla yavaş satan stokları artırmayın
Konteynerde boş alan kaldığında, temel SKU'ları artırmak, konteyner konsolidasyonu kullanmak, sevkiyat sıklığını ayarlamak veya alanın tam olarak kullanılmamasının toplam maliyetini kabul etmek gibi seçenekler karşılaştırılabilir. Konteyneri doldurmak bağımsız bir hedef değildir; stok finansmanı, depolama maliyetleri, satılamayan ürünler ve stok eksikliği riskleri de karar verme sürecinde dikkate alınmalıdır.
Karışık alım listesi hazırlayın
Öncelikle SKU'ların önceliğini, her SKU için miktarı, satış ambalajlarını, hedef toplam miktarı ve beklenen ticaret koşullarını belirleyebilir, ardından bunları kullanarakSatın Alma İhtiyaç FormuGönderilmiştir. Baotai'ninFren Pedleri KataloğuNumara aralığını ilk aşamada düzenlemek için kullanılabilir; nihai uyum, MOQ, kutu özellikleri, ağırlık, yükleme ve taşıma düzenlemeleri belirli projelere göre doğrulanarak ilgili sorumlular tarafından onaylanacaktır.
